— Chciałam cię prosić… niech Anka pomieszka u nas tydzień. Piotr zacisnął usta. Nie lubił obcych ludzi w swoim mieszkaniu. Kończył kroić sałatkę w kuchni, kiedy usłyszał otwierane
— Volevo chiederti una cosa… Serena può restare da noi una settimana? Luca strinse le labbra. Non sopportava avere estranei in casa. Stava finendo di preparare l’insalata quando
— Chtěla bych tě poprosit, aby u nás Lenka týden bydlela… Jakub pevně sevřel rty. Cizí lidi ve svém bytě nesnášel. Jakub právě dokončoval salát v kuchyni, když
— Вие майката на Николай ли сте? Ние скоро ще се женим! — Не. Аз съм жена му. В онзи петък Силвия най-после си беше взела почивен ден.
— A senhora é a mãe do Tiago? Nós vamos casar em breve! — Não. Sou a mulher dele. Naquela sexta-feira, Ana finalmente tinha tirado um dia de
— Vous êtes la mère de Julien ? Nous allons bientôt nous marier ! — Non. Je suis sa femme. Ce vendredi-là, Claire avait enfin pris un jour
— Ви мама Олега? Ми з ним скоро одружимося! — Ні. Я його дружина. У п’ятницю Наталя нарешті взяла відгул. Після двох тижнів суцільної напруги, коли доводилося затримуватися
– Maga Márk édesanyja? Hamarosan összeházasodunk! – Nem. Én a felesége vagyok. Erika péntekre végre szabadságot vett ki. Két hét folyamatos túlóra, késő esti irodai munka és egy
— Bent u de moeder van Martijn? Wij gaan binnenkort trouwen! — Nee. Ik ben zijn vrouw. Op vrijdag had Anneke eindelijk vrij genomen. Na twee weken van
— Czy pani jest mamą Marcina? My niedługo bierzemy ślub! — Nie. Jestem jego żoną. W piątek Ewa wzięła dzień wolny. Po dwóch tygodniach ciągłego napięcia, nadgodzin, telefonów