NL

De sleutelbos aan het haakje in de gang was nieuw. Drie sleutels, één met zo’n fluffy pompon van felroze kunstbont. Van Linde. Ik stond voor de deur van

Het was dertien maanden na de begrafenis dat ik eindelijk de garage opruimde. Een kille vrijdag in februari, met die gure wind die over de galerijflats van Groningen-Noord

Het was dertien maanden na de begrafenis dat ik eindelijk de garage opruimde. Een kille vrijdag in februari, met die gure wind die over de galerijflats van Groningen-Noord

De Prijs van Aandacht Eva staarde naar het scherm van Bas. Niet naar hem. Naar het scherm. De heldere letters prikten in haar ogen. De nieuwste Moccamaster, niet

Het regende die vrijdagochtend met bakken uit de hemel, alsof de lucht boven Utrecht er ook eens goed voor wilde gaan zitten. Op de vierde verdieping van de

De vrouw die het eerst mijn dochters vader herkende, was dezelfde vrouw die achttien jaar had gedaan alsof ze de mijne niet kende. Ze zat twee rijen achter

Mijn naam is Anton Verhoeven, achtenzeventig, en het grootste deel van mijn leven was ik ‘meneer de leraar’ op een middelbare school in Arnhem. Geschiedenis. Feiten, jaartallen, oorzaken

Het appartement aan de Vaartsestraat in Utrecht had Lotte van haar oma geërfd. Geen hypotheek, geen gedoe. Drie kamers hoog, uitkijkend op het Merwedekanaal waar elke ochtend een

Het miezerde die dinsdag in november toen om kwart voor acht de deurbel niet één keer overging, maar er hard op het hout werd gebonkt. Twee keer, kort

Een miezerige ochtend in Leiden. De stoep glom van de regen, de gracht lag er grijs bij. Ik liep over de Breestraat op weg naar de markt en