NL

— Kijk eens hoe ze zich weer heeft opgedoft, — bromde mevrouw De Vries. — Vast op weg naar een vriendje. Geen zorgen, alleen feestjes. — Ze fladdert

— Reken niet op ons, en ook niet op je vader! — zei Marjan. Lieke stond midden in de keuken met een mok koude thee in haar handen.

— Zet de aardbeien terug en laat de lege emmer bij de veranda staan, — zei Els. Haar broer Peter keek haar ongelovig aan. — Stuur je mij

Annelies stond bij het oude hek van haar ouderlijk huis. Alles zag eruit zoals vroeger, maar voelde anders. De perenboom hing scheef. Het bankje waarop haar moeder groenten

— Thomas, ik heb je hulp nodig, — zei Ingrid zichtbaar tegen haar zin. Thomas keek zijn schoonmoeder verbaasd aan. Normaal vond ze hem ongeschikt voor haar dochter.

— Genoeg voor een hele maand, — zei ik terwijl ik meerdere voordeelpakken pasta in mijn winkelwagen legde. Mijn vriendin Ilse keek verbaasd. — Sanne, waarom koop je

Marijke stond in de keuken toen ze de kastdeuren in de slaapkamer hoorde dichtslaan. — Ben je wakker? Kom ontbijten. Ik wacht op je! Willem antwoordde niet. Toen

Na elf jaar alleen wonen vond ik eindelijk de moed om een vrouw toe te laten die net zo gewend leek aan eenzaamheid als ik. Na enkele weken

— Ik wil niet met een gepensioneerde vrouw leven. Er zijn genoeg jonge vrouwen, — zei Peter terwijl hij zijn koffer dichtdeed. Anne was zestig. Peter zevenenvijftig. Toch

— Wil je dat je broer goed leeft? Help hem dan zelf. Jij hebt hem destijds toch die kuurreis cadeau gedaan? — zei Antonia koel tegen haar voormalige