— Gi meg bilnøklene. Sønnen min trenger bilen mer enn deg. Du kan ta bussen, — sa svigermoren uten å hilse. Ingrid sto på kjøkkenet med en øse
— תני את המפתחות של האוטו. הבן שלי צריך אותו יותר ממך. את יכולה לנסוע באוטובוס, — הודיעה חמותי בלי שלום. רבקה לא נכנסה אפילו לדירה. היא עמדה
— Duok automobilio raktus. Mano sūnui jo reikia labiau. Tu gali ir autobusu pavažinėti, — pareiškė anyta nuo slenksčio. Ponia Regina net neįėjo į butą. Stovėjo tarpduryje, ištiesta
— Donne les clés de ta voiture. Mon fils en a davantage besoin que toi. Tu peux très bien prendre le bus, — déclara sa belle-mère sans même
— Віддавай ключі від машини. Моєму синові потрібніше, а ти й автобусом поїздиш, — безапеляційно сказала свекруха, простягнувши долоню. Валентина Іванівна навіть не зайшла до квартири. Стояла на
— Add ide az autókulcsot. Az én fiamnak nagyobb szüksége van rá, te meg járhatsz busszal is, — jelentette ki az anyósa. Erika a konyhában állt, fakanállal a
— Geef de autosleutels maar. Mijn zoon heeft die wagen harder nodig dan jij. Jij kunt best met de bus, — zei haar schoonmoeder zonder groet. Mevrouw De
— Dammi le chiavi della macchina. A mio figlio servono più che a te. Tu puoi prendere l’autobus, — disse la suocera di Giulia con una sicurezza che
— Dej sem klíče od auta. Můj syn je potřebuje víc než ty. Ty můžeš chvíli jezdit tramvají, — prohlásila paní Milada na prahu bytu tak samozřejmě, jako
חזרתי מבית היולדות יום מוקדם יותר — ותפסתי את חמותי מחטטת בארונות שלי ומחלקת את הדברים שלי כאילו היא מנהלת מחסן משפחתי. היום, כשאני כבר יכולה לדבר על