Sigrid stirret på termosen med lunken kaffe som Astrid hadde satt fra seg på skjærebenken uten å spørre. Ute på Bakklandet skinte sola lavt over Nidelva, men inne
Erzsi két évtizede virágzott. Nem a kertben — a Rózsadomb alján, a szürke bérház sarkán álló kis üzletében. A *Szirmok* nevet pont a fantáziátlansága miatt szerette: mindenki tudta,
V troubě se zrovna vznášela vůně karamelových makových řezů, když zazvonil telefon. Na displeji se rozsvítilo „Paní Nováková“. Tchyně. Sundala jsem plech na mřížku a stiskla hovor. —
Juliana encostou a testa na porta de madeira maciça e ficou ouvindo os passos do marido se afastando pelo corredor do prédio. Primeiro o elevador. Depois o silêncio.
Mano sesuo Aistė tą šeštadienį stovėjo prie mano šaldytuvo ir fotografavo užrašus ant durelių. Ne magnetukus iš kelionių — ten jau seniai kabojo tik sąskaitos ir tiekėjų kontaktai.
הדף היה עדיין חם מהמדפסת כשד"ר רונן בן-שבת סגר את הדלת מאחוריו. עשרים ושתיים שנה במסדרונות המחלקה הכירורגית בבית החולים רמב"ם. עשרים ושתיים שנה שבהן קפץ ממיטתו באמצע
— Оксано, а де гаряче? Чи ми так і будемо давитися бутербродами з ікрою, як у голодний рік? — голос свекрухи, Лариси, розрізав святкову атмосферу, наче іржава пилка
Едно и същ ден, в единайсет часа сутринта. Александър и Ивелина бяха на работа — той в офиса, тя на въображаемата си „търсене на себе си“, а после
De sleutelbos aan het haakje in de gang was nieuw. Drie sleutels, één met zo’n fluffy pompon van felroze kunstbont. Van Linde. Ik stond voor de deur van
– תסתכלי, אפילו הכלב של השכנים לא היה נוגע בקציצות האלה. – הקול של רבקה, החמה שלי, הכה באוויר המטבח כמו גרזן. עמדתי ליד הכיריים, גב הזיעה שלי