Rozpoznałam go od razu. Ta sama koszula co na zdjęciu, tylko bardziej pognieciona. W ręku trzymał małą plastikową torbę, w której coś kwadratowego leżało. Przez sekundę pomyślałam, że
Ho scelto un piccolo caffè vicino alla metropolitana, niente di elegante, solo un posto tranquillo con un buon cappuccino e dolci fatti in casa. Volevo semplicità. Avevo persino
Poznala jsem ho okamžitě. Košile stejná jako na fotce, jen trochu pomačkaná. V ruce držel malý igelitový sáček, ve kterém něco hranatého leželo. Na vteřinu mě napadlo, jestli
Наталія Гриценко була дружиною мого двоюрідного брата Віктора Гриценка. Завжди бездоганно вдягнена, активна на батьківських зборах, любителька говорити про мораль і правильне виховання дітей. І саме вона після
Katalin Szabó nem egyszerűen egy nagynéni volt. Ő volt unokatestvérem, Tamás Szabó felesége. Mindig kifogástalanul öltözött, a szülői munkaközösség vezetője volt, és állandóan a gyerekek helyes neveléséről beszélt.
Annemarie Jansen was de vrouw van mijn neef Erik Jansen. Altijd perfect verzorgd, actief op school, voorzitter van de ouderraad, iemand die sprak over “waarden en opvoeding” alsof
Barbara Kowalska. Łyżka wypadła mi z ręki. Barbara Kowalska była żoną mojego kuzyna Tomasza Kowalskiego. Zawsze idealna, uporządkowana, przewodnicząca rady rodziców w szkole. Mówiła o wartościach rodzinnych jak
Non riuscivo a respirare. Sulla carta c’era scritto: “Per Sofia Rinaldi. Se non torno, cercate l’armadietto 38 alla vecchia stazione degli autobus.” Chiara non capiva. Io sì. Marco
Nemohla jsem dýchat. Na papíře stálo: „Pro Zuzanu Novotnou. Pokud se nevrátím, hledejte skříňku č. 38 na starém autobusovém nádraží.“ Klára netušila, co to znamená. Ale já ano.
Маринад він робив по-своєму: багато оцту, багато цибулі, якісь спеції з ринку, які йому «порекомендувала одна жінка». Кожен рух він коментував уголос, ніби вів кулінарне шоу. Марина мовчки