Vraag Anna, jongen…’ kreunde oude Willem vanuit zijn bed. ‘Ze is een goed mens. Ze laat een zieke buurman niet alleen

‘Vraag Anna, jongen…’ kreunde oude Willem vanuit zijn bed. ‘Ze is een goed mens. Ze laat een zieke buurman niet alleen.’
Zijn zoon Pieter stond bleek bij de deur.
‘Anna? De weduwe van aan de overkant?’
‘Wie anders?’ zei ik streng. ‘Uw vader heeft dag en nacht verzorging nodig. Iemand moet koken, medicijnen geven en zorgen dat hij niet opstaat.’
Pieter keek naar de vloer.
‘Ze heeft haar eigen boerderij.’
‘Dan vraag je het beleefd. Of je stopt met werken.’
Willem kreunde zo overtuigend dat zelfs ik bijna medelijden kreeg.
Pieter trok zijn jas aan en vertrok.
Zodra de deur dichtviel, sprong Willem overeind.
‘Denk je dat ze komt?’
‘Ga onmiddellijk liggen. Als zij jou ziet lopen, maak ik je echt patiënt.’
Anna arriveerde met soep, schone lakens en een mand vol kruiden. Ze was achtenveertig, weduwe en woonde alleen op een kleine boerderij in een dorp in Gelderland.
‘Waar doet het pijn, Willem?’
Hij legde een hand op zijn borst.
‘De motor is versleten.’
Anna ruimde de keuken op, verschoonde het bed en zette eten op tafel.
‘Ik hoef niets,’ zei Pieter.
‘U werkt vanaf zonsopgang in de houtzagerij. U eet.’
Hij keek haar verrast aan.
De volgende dagen kwam Anna iedere ochtend en avond. Willem lag onder de dekens en speelde de stervende man. Ik controleerde zogenaamd bezorgd zijn hartslag.
Pieter kwam steeds vroeger thuis. Eerst beweerde hij dat het voor zijn vader was. Daarna begon hij Anna’s hek te repareren, haar hout te brengen en haar naar huis te begeleiden.
‘Hij ontdooit,’ fluisterde Willem.
‘En jij belandt in de problemen zodra de waarheid uitkomt.’
Dat gebeurde op een ochtend toen Anna onverwacht vroeg kwam.
Ze trof Willem achter het huis aan terwijl hij met volle kracht hout hakte.
‘Is dit uw strikte bedrust?’
Willem liet de bijl vallen.
Toen Pieter later thuiskwam, begreep hij meteen wat er was gebeurd.
‘Jullie hebben mij voorgelogen.’
‘Ik wilde je alleen helpen,’ zei zijn vader.
‘Door een ziekte te verzinnen?’
Pieter keek naar Anna.
‘Wist u hiervan?’
‘Nee.’
Ze legde de huissleutel op tafel.
‘Anders was ik nooit gekomen.’
Ze vertrok.
Pieter sprak dagenlang niet met zijn vader. Hij at nauwelijks en bleef na zijn werk in de schuur.
Ik zocht hem daar op.
‘Je bent niet alleen boos om de leugen.’
‘Laat me met rust.’
‘Je mist Anna.’
Hij zei niets.
Ik herinnerde hem eraan dat hij haar ooit een kleurloze vrouw had genoemd.
‘Na wat mijn ex-vrouw deed, vertrouwde ik niemand meer,’ zei hij uiteindelijk. ‘Ze nam mijn spaargeld en liet me achter met schulden. Ik kwam terug als een mislukkeling.’
‘Anna heeft jou nooit iets afgenomen.’
‘De lunches bij de deur… waren die van haar?’
Ik knikte.
Die avond ging hij naar Anna.
Ze zat achter haar naaimachine.
‘Ik kom mijn excuses aanbieden.’
‘Voor uw vader?’
‘Voor mezelf.’
Hij vertelde haar over zijn huwelijk, de vernedering en de angst om opnieuw iemand nodig te hebben.
Anna luisterde.
‘U kunt niet verwachten dat ik meteen weer vertrouw.’
‘Dat verwacht ik niet. Ik wil alleen niet langer iemand anders straffen voor wat mijn ex heeft gedaan.’
Pieter begon haar iedere dag te helpen. Niet om haar om te kopen, maar omdat hij eindelijk zag hoeveel werk zij alleen deed.
Willem bracht een wagen vol brandhout als verontschuldiging.
‘En u liegt nooit meer over uw gezondheid,’ zei Anna.
‘Tenzij het voor een goed doel is.’
‘Dan schrijf ik u persoonlijk een kuur van drie maanden mest scheppen voor.’
Ze trouwden in de herfst.
Tijdens het feest zei Willem:
‘Mijn hart heeft ons allemaal gered.’
Anna antwoordde:
‘Uw hart was gezond. Uw verstand was het probleem.’
Pieter lachte zoals niemand hem in jaren had horen lachen.
Hij had gedacht dat alleen zijn hem beschermde. In werkelijkheid hield het hem gevangen in het verraad van iemand die allang uit zijn leven verdwenen was.
Anna vroeg hem niet om het verleden te vergeten.
Ze liet hem alleen zien dat de toekomst niet verplicht hetzelfde verhaal hoefde te herhalen.
😲 Het vervolg staat al in de reacties! Schrijf zeker of het einde voor jou onverwacht was.