Puur geluk

Sinds januari zet ik elke ochtend een bakje voer op de veranda voor een zwerfkat die af en toe rond mijn huis in Almelo opdook. Ze was broodmager,

Sef stond doodstil bij de deur, oren plat tegen zijn kop, en snoof. Aan de andere kant, in de woonkamer, lachte Marijke — zoals ze in geen jaren

Op dinsdag was de achterham op. Woensdag miste ik drie plakken kaas. Donderdagmorgen om halfzeven zag ik Daan, zes jaar, voor de open koelkast staan. Hij peuterde een

Vrijdag 23 mei, zes over zes. De telefoon trilde op de keukentafel, naast de gesneden appels voor de taart. Ik had hem daar neergelegd om er niet naar

Mijn man Johan en ik hebben tweeënveertig jaar samen alles opgebouwd. Hij begon als timmerman in een kleine werkplaats in Vlaardingen, ik gaf zwemles in het oude badhuis

Thomas zette zijn koffiekop met een klap op de tuintafel. Het was begin mei en de eerste warme dag van het jaar sloeg als een deken over onze

De zaterdag was begonnen zoals ik me die al weken had voorgesteld. Geen wekker, geen vergaderingen, geen gejakker. Ik werd wakker van het ochtendlicht dat schuin over de

De sleutelbos aan het haakje in de gang was nieuw. Drie sleutels, één met zo’n fluffy pompon van felroze kunstbont. Van Linde. Ik stond voor de deur van

Het was dertien maanden na de begrafenis dat ik eindelijk de garage opruimde. Een kille vrijdag in februari, met die gure wind die over de galerijflats van Groningen-Noord

Het was dertien maanden na de begrafenis dat ik eindelijk de garage opruimde. Een kille vrijdag in februari, met die gure wind die over de galerijflats van Groningen-Noord