Puur geluk
Ik was negenentwintig en stond op het punt om onder mijn eigen dak te bezwijken. Niet door ziekte of een tragedie, maar door pure uitputting. Mijn vader was
Op het bankje voor de portiekflat aan de Rietdekkerstraat in Rotterdam-Zuid zaten ze vrijwel elke middag: Ria, Miep en Bep. De zelfbenoemde nieuwsdienst van de galerij. Ze wisten
De melding van de bank verscheen op het scherm terwijl ik de was aan het opvouwen was in de logeerkamer. Die kamer waar mijn kleindochter Femke altijd sliep
De eerste keer dat Jos de kraai zag, was na een plensbui die de hele nacht had geduurd. Hij reed de ochtendrit op lijn 91, van Apeldoorn naar
Lotte stapte die middag nietsvermoedend uit de tram aan de Ceintuurbaan. De zon stond laag boven de Amsterdamse grachten en ze had net twee croissantjes gekocht bij de
De envelop met het notariszegel voelde zwaar in Hanna’s handen. Ze stond met Luuk voor een oud boerderijtje in Friesland, aan het water, met klimop tegen de bakstenen
De rouwdienst was nog geen uur geleden afgelopen, maar de stilte in de taxi voelde al aan als een aansporing om vooral niet te huilen. Noor van Dam
‘Wat je moeder ook heeft bedacht, ze gaat níét over mijn leven.’ Tessa zette haar koffiekop met een tik op de houten tafel en keek Bram aan met
Ik had de Panasonic-broodbakmachine net met rogge en spelt gevuld toen ik Daan om half elf op de oprit hoorde toeteren. Zijn moeder, mevrouw Van der Meulen, stapte
Lotte had net een fles wijn opengetrokken en wilde eindelijk die Zweedse serie kijken waar iedereen al maanden over praatte. Dinsdagavond, kwart over negen. Haar avond. Haar bank.