Aztán megváltozott minden. Elkezdett a pénzről kérdezni. — Mennyi pénzt költesz havonta? Őszintén válaszoltam. Összevonta a szemöldökét: — Ez sok. Kellemetlenül éreztem magam. — Ez az én pénzem.
Na twee maanden stelde hij voor om bij hem in te trekken. Ik twijfelde. — Viktor, we kennen elkaar eigenlijk nog niet goed. Hij glimlachte: — Op onze
Po dwóch miesiącach zaproponował, żebym się do niego wprowadziła. Zawahałam się. — Wiktor, my się właściwie nie znamy. Uśmiechnął się: — W naszym wieku nie ma sensu tracić
Quella frase mi tranquillizzò. Sembrava matura, sensata. Così accettai. Mi disse: — Affitta il tuo appartamento. Avrai entrate tranquille. Ci penso io a te. Ti sosterrò e ti
Tehdy ta věta zněla jako bezpečí. První týdny byly téměř idylické. Vařila jsem, on chválil. Večer jsme sledovali televizi. Občas drobné hádky o ovladač, ale nic vážného. Měla
Серед них був капітан Андрій Коваль. Спокійний чоловік років сорока п’яти. Без зайвих емоцій. Без поспішних висновків. Він уважно вислухав мене та почав ставити питання. Хто знав код.
Rövid időn belül két nyomozó érkezett. Az ügyet Kovács András főhadnagy vezette. Nyugodt ember volt. Figyelmes. Nem sietett következtetéseket levonni. Mindent pontosan feljegyzett. Ki ismeri a kódot? Ki
Dat antwoord verbaasde me. Niet omdat hij twijfelde. Maar omdat hij totaal niet geschrokken leek. Alsof het verdwijnen van een familie-erfstuk slechts een kleine ergernis was. Ik pakte
Jeszcze bardziej zdziwiło mnie to, jak bardzo próbował skierować podejrzenia na młodego dostawcę, który dzień wcześniej przywiózł wodę do naszego mieszkania. Powtarzał jego nazwisko. Wracał do niego. Niemal
Un uomo sulla cinquantina, con modi tranquilli e uno sguardo attento. Mi fece domande precise. Chi conosceva il codice. Chi era entrato in casa. Chi aveva avuto accesso