Šla jsem ke kadeřnici na sídlišti, když jsem přes výlohu kavárny uviděla svého manžela. Seděl u stolku naproti a držel za ruku ženu, kterou mi před rokem představil
Byl to obyčejný, uspěchaný úterek. Marta pobíhala po městě a zrovna stála ve frontě v obchodě, když jí zazvonil telefon. Na displeji se rozsvítilo to nejmilejší slovo: „Maminka“.
Facebooke gavau žinutę iš nepažįstamos moters. „Atsiprašau, kad rašau, tačiau manau, jog turite žinoti: jūsų vyras man sakė, kad yra našlys.“ Jos profilyje buvo nuotrauka su mano vyru
Непозната жена ми изпрати съобщение във Facebook. „Извинете, че ви пиша, но мисля, че трябва да знаете, че съпругът ви ми каза, че е вдовец.“ На профила ѝ
Recebi uma mensagem no Facebook de uma mulher desconhecida. «Peço desculpa por lhe escrever, mas achei que devia saber que o seu marido me disse que era viúvo.»
Une femme que je ne connaissais pas m’a envoyé un message sur Facebook. « Excusez-moi de vous écrire, mais je pense que vous devez savoir que votre mari
Мені написала у Facebook незнайома жінка. «Пробачте, що звертаюся, але я думаю, ви повинні знати: ваш чоловік сказав мені, що він удівець». На її сторінці було спільне фото
Egy ismeretlen nő írt rám a Facebookon. „Elnézést, hogy így keresem meg, de úgy érzem, tudnia kell, hogy a férje azt mondta nekem: özvegy.” A nő profilján közös
Een onbekende vrouw stuurde me een bericht via Facebook. „Het spijt me dat ik u benader, maar ik vind dat u moet weten dat uw man mij heeft
„Dziękuję za wiadomość. Nie jestem martwa. Jestem jego żoną od dwudziestu ośmiu lat. Mamy dwoje dorosłych dzieci.” Patrzyłam na ekran po wysłaniu tych słów i czułam, jak serce