Gisteren was ik heerlijk even buiten in de tuin aan het werk. Terwijl ik de planten water gaf en wat oude bladeren weghaalde, lieten mijn gedachten de vrije loop. Lieve dames, herkennen jullie dat gevoel dat je hoofd soms gewoon overloopt?
We zijn van nature van die verzorgers. Zelfs als onze kinderen al lang en breed op eigen benen staan, blijven we ons druk maken. Zullen ze wel gelukkig zijn? Hoe zit het met onze eigen gezondheid naarmate de jaren verstrijken? Is ons huis wel die veilige, warme plek voor iedereen?
Soms stapelen al die gedachten zich op tot een onzichtbare, zware rugzak die we elke dag stilletjes meezeulen. Terwijl ik daar met mijn handen in de aarde zat, keek ik naar een stevige boom in mijn tuin die zachtjes meebewoog met de wind. Hij verzette zich niet tegen de windvlagen, hij liet het gewoon gebeuren. Dat was voor mij een prachtig besefmomentje: wij hoeven ook niet elke storm in het leven zelf proberen tegen te houden. We hoeven niet áltijd sterk te zijn.
Ik haalde diep adem, voelde de frisse buitenlucht en besloot die zware rugzak vol zorgen mentaal even af te doen. Ik dacht aan deze prachtige woorden en voelde direct een warme deken van rust over me heen vallen. 🌿
Graag deel ik deze zachte, maar krachtige boodschap met jullie. Sla het op voor die dagen dat de wereld even te veel van je vraagt, en deel het met een lieve vriendin of (schoon)zus die vandaag wel wat extra steun kan gebruiken. Een dikke knuffel voor jullie allemaal! 💛
“Wanneer zorgen te zwaar worden, draag ze dan niet alleen. 🌿 Leg uw gezin, huis, gezondheid en al uw angsten in Gods handen.”