Zastał ciężarną żonę samą w kuchni nad stertą naczyń. W salonie jego matka i siostry oglądały film — wtedy po raz pierwszy zapytał, kto naprawdę utrzymuje ten dom

Marek wrócił po dwudziestej drugiej.

W salonie jego matka i dwie siostry oglądały komedię. Na stole piętrzyły się pudełka po jedzeniu, talerze i kubki.

— Gdzie Anna?

— Sprząta, — odpowiedziała matka. — Musimy rano mieć porządek, bo przychodzą moje koleżanki.

Anna była w ósmym miesiącu ciąży. Marek znalazł ją przy zlewie. Miała zaczerwienione dłonie i co chwilę przerywała, żeby rozmasować plecy.

— Dlaczego to robisz sama?

— Chciałam skończyć, zanim wrócisz.

— Kto przygotował całe jedzenie?

— Ja.

— A kto jadł?

Anna spojrzała w stronę salonu.

Marek odłożył jej gąbkę.

— Usiądź.

Wtedy zauważył kartkę przy lodówce. Była to lista zadań: śniadanie dla matki, pranie sióstr, zakupy, prasowanie, obiad dla sześciu osób, sprzątanie łazienek.

Lista została napisana ręką jego matki.

— Od kiedy to robisz?

— Od kiedy przestałam chodzić do pracy.

— Przestałaś, bo lekarz zalecił odpoczynek.

— Twoja mama uważa, że skoro jestem w domu, nie powinnam być bezużyteczna.

Marek wszedł do salonu z kartką.

— Kto to napisał?

Matka nawet nie zaprzeczała.

— Wszyscy mieszkamy razem. Każdy ma obowiązki.

— Jakie obowiązki mają moje siostry?

— Studiują.

Starsza siostra od dwóch lat nie zaliczyła kolejnego semestru. Młodsza pracowała trzy dni w tygodniu i wydawała pensję na ubrania.

— Od jutra same gotujecie, pierzecie i sprzątacie.

Matka wstała.

— Żona zaczęła tobą rządzić.

— Żona niczego nie zaczęła. Ja po prostu wreszcie patrzę.

Marek wychował się w przekonaniu, że po śmierci ojca musi zastąpić go rodzinie. Opłacał rachunki, czesne, samochody i wakacje. Dom kupił za własne pieniądze, ale pozwolił matce nazywać go „naszym domem“.

Teraz odkrył, że siostry nie tylko wykorzystywały Annę. Matka pobierała od niego pieniądze na pomoc domową, którą zwolniła trzy miesiące wcześniej. Różnicę odkładała dla córek.

— Gdzie są pieniądze, które wysyłałem pani Krystynie?

Matka zbladła.

— W rodzinie pieniądze są wspólne.

— Nie wtedy, gdy mnie okłamujesz.

Dał im miesiąc na wyprowadzkę.

Rozpętała się awantura.

— Poświęcasz matkę dla obcej kobiety!

Marek spojrzał na Annę.

— Ona nie jest obca. To wy zachowywałyście się w jej domu, jakby była obca.

Anna nie próbowała go zatrzymać, ale nie była też wdzięczna w sposób, którego podświadomie oczekiwał.

— Powinieneś był zauważyć wcześniej, — powiedziała.

— Wiem.

— Nie chcę, żebyś teraz przez tydzień był bohaterem, a potem wszystko wróciło.

Marek zatrudnił pomoc domową i przejął część obowiązków. Zmienił również pracę na stanowisko z mniejszą liczbą nadgodzin.

Matka wyprowadziła się do mieszkania kupionego jeszcze za życia ojca, które dotąd wynajmowała. Siostry musiały zacząć samodzielnie opłacać swoje wydatki.

Jedna szybko znalazła pełną pracę. Druga przez wiele miesięcy oskarżała Annę o rozbicie rodziny.

Kiedy urodził się syn, matka Marka przyszła do szpitala bez zapowiedzi.

Marek nie wpuścił jej na salę.

— Jestem babcią.

— A Anna jest pacjentką. To ona zdecyduje.

Po raz pierwszy matka musiała poczekać na zgodę synowej.

Odwiedziny odbyły się tydzień później. Matka przyniosła prezent i powiedziała:

— Nie rozumiałam, że jesteś aż tak zmęczona.

Anna odpowiedziała spokojnie:

— Rozumiała pani. Po prostu uważała pani, że moje zmęczenie jest mniej ważne niż pani wygoda.

Marek niczego nie próbował łagodzić.

Dopiero wtedy naprawdę stanął po stronie żony.